بایگانی

Archive for فوریه 2011

حضور مصری ها و تونسی ها و عدم حضور ما!!! و نتیجه

چند وقت قبل وقتی هم زمان با سالگرد عاشورای 88 با آنکه فراخوان هایی هم داده شد و حتی روز تاسوعا تحرکاتی هم صورت گرفت ، در روز عاشورا خیابان آزادی و انقلاب مملو از مامور و یگان ویژه بود ولی از معترضان خبری نبود. من معتقد بوده و هستم که وقتی جنبشی چنین پتانسیلی داره یعنی زنده است و قوی ، همیشه هم نباید بریزیم تو خیابون و… ولی چه تظاهرات چه زور آزمایی ، باید با هدفمند باشه تا نتیجه بخش باشه.

این روزها همه ما نشستیم و با چشمان متعجب داریم حرکت دو جنبش اعتراضی و مردمی رو که داره به ثمر میشینه رو در تونس و بعد مصر تماشا میکنیم و شاید حسرت هم میخوریم.

اما نظر من در مورد نوشته قبلی عوض نشده ولی میخوام به عقب برگردم و تو حول و هوش روزهای اعتراضات و تظاهرات چرخ بزنم. در آن روزها گه گاه منسجم به خیابون میرفتیم و به اعلان فراخوانها شروع به جمع شدن می کردیم و طبق معمول کمی شعار دادن و حرکت و بعد شروع درگیری و متفرق شدن مردم و جنگ و گریزها در فرعی ها و… نزدیک غروب آفتاب یواش یواش خداحافظی و برگشتن به خونه! انگار که برای بازی یا مهمانی یا کار بیرون می رفتیم و حالا برمیگردیم خونه دیگه!!!  چرا؟ بدون دقت به اینکه در همان روزها تعدادی از دوستامون کشته شدن وبسیاری دیگری دیگه به خونه برای استراحت برنگشتن وراهی بازداشتگاه و زندان شدند و الی آخر که خودتون بهتر میدونید.

یکی از نکته هایی که مشهود بود نبود اتفاق نظر در یک هدف مشخص بود که میتونست کاملا سازنده و نتیجه بخش باشه. بعضی دم از استعفای دولت میزدند ، بعضی خواهان برگزاری مجدد انتخابات بودند ، عده ای خواستار بررسی آرا و شمارش واقعی و سالم صندوقها رو داشتند ، تعدادی هم به دنبال ساقط کردن حکومت جمهوری اسلامی به کل ، و برگزاری همه پرسی برای تشکیل نظام جدید به رای و خواست اکثریت واقعی مردم بودند… در هر صورت با همه این اهداف مختلف میرفتیم و احساس می کردیم تمام تلاشمون رو می کنیم ولی…

ولی حالا میبینیم که میتونستیم بیشتر تلاش کنیم و استقامت بیشتری به خرج بدیم و کار رو به سرانجام برسونیم و هزینه ها رو بی نتیجه نذاریم. امروز مصریها و قبل از اونها تونسیها با استفاده از تجربیات جنبش اعتراضی در ایران و الهام از اون که خودشون این رو اعلام کردند به دقت و عدم تکرار اشتباهات ما تونستند تا به اینجا که همه میبینیم پیش بیان و به قول معروف: «کمر کار و بشکونن.» در تونس که هدف اصلیشون که ساقط کردن دولت بن علی بود رو انجام دادند. و در مصر هم نزدیک است که حسنی مبارک سقوط کند. چون هدف و تنها خواسته مردم معترض در حال حاضر همینه و براین تاکید میکنند.

نکته دیگر که معترضین تونس و مصر متوجه شدند و انجام دادند ، خالی نکردن صحنه بود ومستمر هفته ها در تونس و روزها در مصر تا به امروز در خیابانها و مراکز اصلی و مهم شهر موندند و حضور دارند و خیابون رو تخلیه نمی کنند تا مبادا پلیس،ارتش یا هر نیروی سرکوبگر دیگه ای اجازه استراحت یا اشغال دوباره و به دست گرفتن کنترل اوضاع رو پیدا کنه و همین هم باعث شده که نیروهای نظامی احساس خطر جدی کنند و اون قسمت که وابستگی کمتری به حکومت دارند به مردم ملحق بشند.

کارهایی کا ما اصلا نکردیم!!!؟ شاید در روزهای حساسی مثل 25 خرداد – شنبه خونین – عاشورا اگر اون جمعیت و باخشمشون  توی خیابونها میموندند و صحنه رو خالی نمی کردند ، امروز اوضاع دیگری داشتیم…

البته این مشخص هست و همه میدونیم که شرایط ایران با هم جا فرق میکنه ولی همونطور که شرایط ما فرق میکنه  رفتارهای مردممون هم فرق میکنه. به قول معروف: «همه چیمون به همه چیمون میاد!» و توجه داشته باشیم هنوز تو ایران حکومت از ادواتی که مثلا در تونس و به خصوص در مصر برای سرکوب استفاده شده ، به گواه تصویرها ، استفاده نکرده. هنوز تانک و نفربر و ارتش مسلح و… تو خیابون نیومدند. ماشینهای آبپاش و زرهی جنگی…

ولی چرا ما اینجا زود رشته کار رو ول کردیم ولی درمصر و تونس همچنان با اینکه اونها هم کشته و زخمی و دستگیری های زیادی داشتند ، مقاومت می کنند؟

دسته‌ها:به تازگی
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: